எல்லோருக்குமானது இவ்வுலகம் - சிங்கப்பூர் பயணம் (பாகம் 3-படங்களுடன்)

பறவைப் பார்வை:


# 1. முப்பது ஏழு மீட்டர் உயரம் கொண்ட பிரமாண்ட மெர்லயன்...தனியே.. தன்னந்தனியே.. ஹார்பர் பார்த்து..

ஃப்ளையர் ஏறாமல் தவறவிட்டப் பறவைப் பார்வை மவுண்ட் ஃபேபரிலிருந்து சென்டோஸா தீவுக்குப் பயணிக்கையில் கிடைத்தது. அப்போது காட்சிப்படுத்தியவையே முதல் நான்கு படங்களும்.

# 2. கூகுள் மேப் அல்ல.. கேபிள் வாகனப் படம்..


அடர்த்தியான நாற்பது ஐம்பதடி உயர அடர்த்தியான மழைக்காட்டு மரங்கள் பச்சைபசேலெனக் கவனத்தைக் கவர்ந்தன. 2011ஆம் ஆண்டு சர்வதேச வன ஆண்டும்.

# 3. மழைக்காடு
ஃப்ளிக்கரில் இதை நான் பகிர்ந்திருந்த போது thumbnail அளவில் முதலில் பார்த்த போது ப்ரகோலி என்றே நினைத்ததாக ஒரு நண்பர் சொல்ல இன்னொரு தோழியின் பகிர்வு: In Julianne Koepcke's survival story... she will say "I saw the forest beneath me—like green cauliflower, like broccoli "

இந்த வாரம்-தமிழ்மணம் நட்சத்திரம்

“தொடர்ந்து எழுதுவது வழக்கமாக இல்லாமல் தோன்றும் போது எழுதுவதே என் பழக்கம்." 2008 மே மாதம் வலைப்பூ ஆரம்பித்த போது இந்த வாசகம் முத்துச்சரத்தின் முகப்பிலும் என் profile பக்கத்திலும் இருந்தது. அடுத்த இரண்டு வருடங்களும் கூட. ஆனால் இப்போது அவ்வழக்கத்தை “வலைப்பூ ஓரளவு மாற்றி இருப்பதாகவே உணர்கிறேன்” என ஒப்புதல் வாக்குமூலம் அளித்துள்ளேன்:)!

பதிவுகளின் வகை விரிந்திருப்பதும், 2010 சென்ற வருட அக்டோபர் மாதம் வரை வாரம் ஒரு இடுகையென்ற கொள்கையுடனேயே இருந்த என்னை, வாரம் இரண்டு தருமாறு அக்கறையுடன் கடிந்து கொண்ட நண்பரின் ஆலோசனையை ஏற்றதில் இப்போது வரை அதை செயல்படுத்த முடிந்திருப்பதும் எனக்கே ஆச்சரியமாக உள்ளது.

இதற்கு முன் வலைச்சரம் தொகுத்த வாரத்தில் மட்டுமே தினம் 2 பதிவுகள், அதாவது வலைச்சரத்தில் ஒன்றும் அதற்கான அறிவிப்பாக முத்துச்சரத்தில் ஒன்றும் என தந்து சாதனை படைத்தேன்:)! என் வரையில் முடியுமா எனப் பிரமிப்புடன் கடந்த வாரம் அது. இதோ மீண்டும் அதே போன்ற சூழலில். தினம் ஒன்றுக்கு மேலான பதிவுகள் தரும் விருப்பத்துடன் உங்கள் முன். தமிழ்மணம் நட்சத்திரமாக...

2009-ல் சமூகம் பிரிவில் முதலிடத்துக்கும், 2009, 2010 இரண்டு வருடங்களிலும் தொடர்ந்து காட்சிப்படைப்புகள் பிரிவில் இரண்டாவது இடத்துக்குமாக விருதுகளை வழங்கிக் கெளரவித்த தமிழ்மணம் இப்போது தந்திருக்கும் இன்னொரு அங்கீகாரம் இது. நன்றி தமிழ்மணம்!

எனக்கு வலைப்பூ அறிமுகமாகி பதிவுலகம் நுழைந்த சமயத்தில் தமிழ்மணம் மட்டுமே பதிவுகளை இணைக்கும் திரட்டியாக செயல்பட்டு வந்தது. நான் முதன் முதலில் வாசித்த நெல்லை சிவா அவர்களின் வலைப்பூவில் அறிய வந்த, போட்டிகள் பல நடத்திய தேன்கூடு திரட்டி அதன் நிறுவனர் மறைவால் நின்று போயிருந்தது. பதிவுலகப் பிரவேசம் ‘முத்துச்சரம்’ கோர்க்க ஆரம்பிக்கும் முன்னரே நானானி அவர்களது பதிவுகள் சிலவற்றுக்குப் பின்னூட்டமிட்ட வகையில் நிகழ்ந்து விட்டிருந்தது. என் முதல் பதிவுக்கு முதல் கருத்தளித்து வரவேற்றவர் கோமா அவர்கள். நெல்லை சிவா அவர்களே முத்துச்சரத்துக்கு தமிழ்மணம் இணைப்பை ஏற்படுத்தித் தந்தவர். அதுவரை எழுதியவற்றை ஓரிடத்தில் சேமிக்கலாம் எனும் எண்ணத்திலேதான் முத்துச்சரத்தை ஆரம்பித்தேன். ஆனால் தமிழ்மணம் மூலமாக நண்பர்களின் வரவையும், கருத்துக்களையும் பெற முடிந்த வசதி அப்போது அளப்பரிய வியப்பையும், புதிதாக இன்னும் எழுத வேண்டுமெனும் ஊக்கத்தையும் அளித்தன என்றால் அது மிகையன்று.

நண்பர்கள் - Nov PiT வெற்றிமுத்திரை யாருக்கு? - கோவை என் விகடனில் நடுவர் கருவாயன்

நண்பர்களுக்கோர் அழைப்பு விட்டிருக்கிறார் இம்மாத நடுவர் கருவாயன், நண்பர்களைப் படமாக்க! நடுவர் எடுத்த அருமையான மாதிரிப் படங்களுடன் அறிவிப்புப் பதிவு இங்கே. போட்டிக்கான விதிமுறையெல்லாம் இந்தப் பதிவிலே இருக்கிறது.

---

நான் தரும் சில மாதிரிப் படங்கள்:

#1. நண்பர்களின் நடைப் பயணம்.. ஒரு ஞாயிறு காலையில்..


#2.இந்த நண்பர்களின் ஞாயிறு காலை
நதி அலைகளோடு ‘ஏலேலோ.. ஐலசா..’வென..

#3. ஆறுதல் சொல்வான் ஆத்ம நண்பன்
“கிடைக்கணும்னு இருக்கிறது கிடைக்காமப் போகாது.”


#4. தோள் கொடுப்பான் தோழன்..
துணை நிற்பாள் தோழி..

#5. “தோள் கொடு தோழா...
பையை மாட்டிக்கணும்..

#6. கற்றதைப் பகிரும்
நல்ல ‘நண்பேன்டா’

#7. “பொறு.. பொறு..
நிச்சயம் நம்மையும் நண்பர்கள் லிஸ்ட்ல சேர்ப்பாங்க..”

நாளை குழந்தைகள் தினம். குழந்தைகளுக்கு என் வாழ்த்துக்கள்:)!!!

#8. புதிய நட்பு..
முகமெல்லாம் பூரிப்பு

#9. இணைபிரியா நண்பர்கள்

#10. எத்தனை சமர்த்து?

#11. குழந்தையின் முதல் தோழிஇப்படி பெற்றோர்-குழந்தை; தாத்தா பாட்டி-பேரக்குழந்தை போல உறவும் நட்பும் ஒருங்கிணைந்த படங்களும் எடுத்தனுப்பலாம். அதில் நட்பு மிளிருமாறு இருத்தல் நலம்.

---

கோவை என் விகடனில் இம்மாத நடுவர் கருவாயன்:

9/11/11 தேதியிட்ட ஆனந்த விகடன் இணைப்பாகிய கோவை ‘என் விகடன்’_ல் PiT குழும உறுப்பினர் கருவாயன் என்னும் சுரேஷ்பாபுவைப் பற்றி “இது மூன்றாவது கண்” கட்டுரை வெளியாகியுள்ளது:

கருவாயனின் படங்கள் பலவற்றை முன்னரும் PiT போட்டி மாதிரிப் படங்களாகவும் மற்றும் அதீதம் தேர்வாகவும் முத்துச்சரத்தில் பகிர்ந்துகொண்டிருந்தது உங்களுக்கு நினைவிருக்கலாம். என் கட்டுரை, கதைகளுக்கும் விரும்பி உபயோகிப்பதுண்டு.[அட்வான்ஸாகவே அனுமதி வாங்கி வைத்து விட்டேன்:)]. கிராமிய மணமிக்க ஜீவனுள்ள இவரது படங்கள் அனைத்தையும் ரசிக்க இங்கே செல்லுங்கள்: http://www.flickr.com/photos/30041161@N03/

[*“கேமரா என் மூன்றாவது கரம்” என கல்கி எனக்களித்த ஊக்கம் இங்கு:)!]

அடுத்து,
PiT உறுப்பினர் ஜீவ்ஸ் என்ற ஐயப்பனின் படங்கள் இவ்வருட கல்கி தீபாவளி மலர் 2011_ல் வெளியாகியுள்ளன:நேரமின்மை காரணமாகத் தொடர்ந்து பதியாவிட்டாலும் அருமையான படங்கள் அடங்கிய இவரது ஃப்ளிக்கர் முகவரி: http://www.flickr.com/photos/iyappan/ [இனியாவது வாரம் ஓரிரு படங்களேனும் பதிவார் என நம்புகிறேன்:)].

[*இதே தீபாவளி மலரில் வெளியான எனது படங்கள் இங்கே:)!]

கருவாயன், ஜீவ்ஸ் இருவருக்கும் வாழ்த்துக்கள்!!

---

வெற்றி முத்திரை:


அக்டோபர் மாத வெற்றிப்படங்களைப் கவனித்தீர்களா? மாதப் போட்டியில் முதலிடம் பெறும் மூவரையும் பாராட்டி அங்கீகரிக்கும் விதமாக அவர்கள் படங்களிலே “வெற்றி முத்திரை” பதிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறது PiT. விருப்பமானவர் அதைத் தங்கள் வலைப்பக்கத்தில் நிரந்தரமாகப் பதிந்து வைக்கலாம். ஃப்ளிக்கரில் அக்கவுண்ட் உள்ளவர்கள் அங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம். இன்னும் உங்கள் நண்பர்களுடன் FB, Google + போன்ற தளங்களிலும்:)!

இம்மாதம் வெற்றி முத்திரை பெறவிருப்பவர் யார் யார் என்பதை அறிய உங்களைப் போலவே PiT-ம் ஆவலாகக் காத்திருக்கிறது. படங்கள் வந்து சேர வேண்டிய கடைசித் தேதி நவம்பர் 15. விடுமுறையான ஞாயிறுடன் மேலும் 2 நாட்கள் ‘முழுசா’ உங்கள் கையில்:)!

இதுவரை போட்டிக்கு வந்து சேர்ந்த நண்பர்கள் எல்லோருமாய் உற்சாகமாக ஒன்றுகூடி அளவளாவிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் இந்த பிகாஸா ஆல்பத்தில். அவர்கள் நட்பைப் பாராட்டி உங்கள் கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து மேலும் உற்சாகமூட்டுங்கள்!!

---

சின்ன நாடு.. பெரிய பேரு..-சிங்கப்பூர் பயண அனுபவம்(பாகம்-2)-படங்களுடன்

சிறிய நாடானாலும் சீரிய வளர்ச்சியால் பெரிய அளவில் பேசப்படும் நாடு சிங்கப்பூர்.

# 1. நீல வானைத் தொட நீளும் நீலக் கட்டிடம்


# 2. பறவைப் பார்வையில் பாலம்

“ஒரு பத்து வருடங்களுக்கு முன்னர் வந்திருந்தால் இந்த சாலைகள், மால்கள் இவை பிரமிப்பைத் தந்திருக்கக் கூடும். பெங்களூரில் மலிந்து விட்ட மால் கலாச்சாரத்தினாலும், பெருகி விட்ட ஜனத்தொகை மற்றும் ஐடி வளர்ச்சியால் ஊரைச் சுற்றி வளைந்தோடும் ரிங் ரோட்களினாலும், குறிப்பாகச் சமீபத்தில் சில்க் போர்ட் ஜங்ஷனிலிருந்து எலக்ட்ரானிக் சிடி ஜங்ஷனுக்கு பத்து நிமிடங்களில் பறக்க வைக்கும் ஃப்ளை ஓவர் போன்றவற்றாலும் அத்தகு ஆச்சரியம் ஏற்படவில்லை” என்ற போது சிங்கப்பூர்வாழ் நண்பர் “ஒரு வாரம் இருந்ததை வைத்தெல்லாம் எடை போடக் முடியாது” என வாதிட ஆரம்பித்து விட்டார்.

கல்கியில் ‘முகமூடி’

13 நவம்பர் 2011, இந்த வாரக் கல்கியில்..

எனது கவிதை ‘முகமூடி’

நன்றி கல்கி!
***

‘மூங்கில் மூச்சு’ சுகாவின் “தாயார் சன்னதி” கட்டுரைத் தொகுப்பு - ஒரு பார்வை (திண்ணையில்..)

எழுத்து என்பது ஒரு சிற்பத்தைப் போல ஒரு கல்வெட்டைப் போல தான் வாழ்ந்த காலத்தை வருங்காலத்துக்கு எடுத்துச் செல்லும் ஆவணமாக அமைந்து போகையில் எழுதப்பட்ட காலத்தில் கொண்டாடப்பட்டு மக்கள் மனதில் இடம் பெறுவதையெல்லாமும் தாண்டி வருங்காலம் வியந்து போற்றுவதாக உயர்ந்து நின்று விடும். கவனிப்பற்று போகும் அத்தகு எழுத்துக்கள் கூட பின்னாளில் எவராலேனும் புதையல் எனக் கண்டெடுக்கப்பட்டதும் நடந்திருக்கிறது. ஆனால் ஆசிரியர் சுகாவுக்கு சக காலத்திலேயே அந்த அங்கீகாரத்தை ஆனந்த விகடன் தந்திருந்தது ‘மூங்கில் மூச்சு’ தொடர் மூலமாக. அதன் பனிரெண்டாவது அத்தியாயத்தின் போது ‘யார் இந்த சுகா’ என வியப்புடன் நான் பகிர்ந்து கொண்ட குறிப்பைத் தொடர்ந்து நண்பர்கள் எனக்குப் பரிந்துரைத்ததே சொல்வனம் இணைய இதழில் அவர் தொடராக எழுதிப் பிறகு தொகுப்பாக வெளியான “தாயார் சன்னதி”. தபால் மூலமாக தருவித்துக் கொண்டாலும் ஏனோ ‘மூங்கில் மூச்சு’ முடிந்த பின்னரே வாசிக்க வேண்டுமெனத் தோன்றக் காத்திருந்து வாசித்தேன். பகிர்ந்திடும் நேரம் இப்போதுதான் வாய்த்தது.

மூங்கில் மூச்சின் முந்தைய பாகம் என்று சொல்ல முடியாமல் இரண்டும் சம காலத்தின் வெவ்வேறு நிகழ்வுகளின் பதிவுகளாக. இதிலிருக்கும் எந்த அத்தியாயங்களையுமே அவர் மூங்கில் மூச்சில் பகிர்ந்ததாகத் தெரியவில்லை, விஞ்சை விலாஸ் தவிர்த்து. அதுவும் உணவகங்களைப் பற்றி எழுதுகையில் தவிர்க்க முடியாமல் சேர்த்திருப்பார் என்றே எண்ணுகிறேன்.

மூங்கில் மூச்சில் பல கதாபாத்திரங்கள் ஏற்கனவே அறிமுகமாகி விட்டிருந்ததால் எளிதாக ஒன்றி சிநேகத்துடன் பயணிக்க முடிந்தது. என் பிறந்த மண்ணைப் பற்றிய பகிர்வு என்பது கூடுதல் ஈர்ப்பு என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை. அதே நேரம் இத்தொடரை நேசிக்கவும் ரசிக்கவும் நெல்லை மண்ணில் பிறந்தவராக இருக்க வேண்டும் என்பது கிஞ்சித்தும் அவசியமில்லை. நெல்லையப்பரும் காந்திமதியும் எம் மண்ணுக்கு அப்பனும் அம்மையும் என்றால் அவரவர் ஊருக்கு அருள் பாலித்திருக்கும் அம்மை அப்பனை இவரது வரிகளில் தரிசிப்பீர்கள். நெல்லை வீதிகளில் ஆசிரியர் நடக்கும் போது, தியேட்டர்களில் படம் பார்க்கும் போது, தன் சமூகத்தின் வழக்கங்களைப் பகிரும் போது, சந்தித்த மக்களைக் கொண்டாடும் போது தன்னிச்சையாக உங்கள் நினைவுகளும் உங்கள் ஊரைச் சுற்றிவரும் என்பதற்கு நூறு சதவிகிதம் உத்திரவாதம் தர முடிகிறது.

குஞ்சு போன்றதொரு தோழன் ஒவ்வொரு நட்பு வட்டத்திலும் இருப்பார். ஜெயண்ட் வீலில் சின்னப்பையனோடு தெம்பாக ஏறி அமர்ந்து, சுற்ற ஆரம்பித்ததும் வெலவெலத்துப் போன சுந்தரம்பிள்ளை பெரியப்பா; பாம்புக்கு பயந்து உத்திரத்தில் தொங்கி, யாரோ அடித்துப் போட்ட பிறகு அதைத் தெருவழியே தூக்கி நடந்த அம்பி மாமா, எம்.ஜி.ஆரின் அதிதீவிர ரசிகரான அன்னண்ணன், ‘வான் நிலா’ பாடலை ரசிக்கும் அம்போத்தி இவர்கள் வேறு பெயர்களில், வேறு உருவங்களில் ஒவ்வொருவர் ஊரிலும் உலவியிருப்பார்கள்.

‘தாயார் சன்னதி’ என்றதும் காந்திமதி அம்மனைப் பற்றியதாகவே இருக்குமென நான் எண்ணியிருக்க அது ஆசிரியரது தாயாரின் கடைசி தினங்களைப் பற்றியதாக, மருத்துவமனையில் அவர் போலவே பாதிக்கப்பட்டிருந்த சில தாயார்களைப் பற்றியதாக அமைந்திருப்பது நெகிழ்வு. “முஜிபுர், ப்ரீத்தி ஜிந்தா, மூன்றாம் பிறை பாட்டியின் மகன் என தங்கள் தாயார்களை உள்ளே அனுமதித்துவிட்டு, மருத்துவமனைக்கு வெளியே இருந்த அனைவருமே ஒருவருக்கொருவர் ரகசியமாக மற்றவரைப் பற்றியும் நினைத்துக் கொண்டிருப்பார்கள்தான். அதில் நானும், அம்மாவும் நிச்சயம் இருந்திருப்போம். சிகிச்சை முடிந்து வெளியே வந்த சில காலத்திலேயே அம்மா காலமாகிவிட்டாள். அந்தத் தாயார்கள் யாரைப் பற்றிய தகவலும் எங்களுக்குத் தெரியவில்லை. அம்மாவுக்குத் தெரிந்திருக்கும்.”

‘பாம்பு என்ற பூச்சி’, விளக்கு வைத்த பின் பாம்பைப் பாம்பு என சொல்லக் கூடாதென்பதை நாங்களும் சிறுவயதில் கடைப்பிடித்திருக்கிறோம்.

‘ஒவ்வொரு ஆச்சிக்கும் ஒவ்வொரு பெயர்.’ உண்மைதான். அத்தனை பல்லும் போனாலும் நெஞ்சு முழுக்க அன்பைச் சுமந்து கொண்டு ஆழ்வாற்குறிச்சியிலிருந்து எங்களைப் பார்க்க வரும் அம்மாவின் பெரியம்மா பெயர் கோமதி என்பதைச் சிரமப்பட்டு நினைவுக்குக் கொண்டு வந்தேன் இதை எழுதும்போது. எல்லோருக்கும் அவர் ‘பொக் பொக்’ ஆச்சி. தொட்டிலில் கிடந்த கொள்ளுப் பேரனாகிய என் அண்ணனின் அழுகையை நிறுத்த ‘கொக்கரக்கோ’ எனக் கூவிக் காட்டிய அம்மாவின் ஆச்சியை ‘கொக்கரக்கோ’ ஆச்சி என்றே இன்றளவும் விளிக்கிறோம். ஆசிரியர் காட்டும் பசு ஆச்சி, குட்டை ஆச்சி, மாம்பழத்தாச்சி போன்றோரின் பிரதிபலன் பாரா பாசம், அன்பு இன்றைய உலகில் காணக் கிடைப்பதே அரிது.

இலங்கை வானொலி கேட்ட இனிய நாட்களை மீட்டெடுக்கிறது ‘சில மனிதர்கள், சில பாடல்கள்’. ‘ஆய்புவன்’ இலங்கை ரூபவாஹினி திருநெல்வேலியில் தெரிய ஆரம்பித்த போது அதை மட்டும் நம்பியே வாங்கப்பட்ட டைனோரா, சாலிடேர் டிவி காலங்களுக்கு அழைத்துச் செல்கிறது. தொடர்ந்து தூர்தர்ஷன் தெரிய ஆரம்பிக்க மொழியே தெரியவில்லையென்றாலும் ஊரே விடாது பார்த்த ‘புனியாத்’ ஹிந்தி சீரியலை நினைவு கூர்கின்றது. நமசிவாயம் பிள்ளை கேட்கிறார் “மருமகனே, வடநாட்டு பொம்பளேளெல்லாம் எந்த நேரமும் சப்பாத்தி போட்டுட்டெ இருக்காளுவளே என்னடே? அவ்வொ புருசமாருல்லாம் அவ்வளவு கானம் திம்பானுவொ, என்னா?”

இவர் பரிமாறி இருக்கும் ‘பந்தி’ யைப் பற்றிச் சொன்னால் சுவைக்காது. வாசித்தாலே ருசிக்கும். பரிமாறும் முறை, உணவுகளின் வகை, எந்தெந்த நிகழ்வுகளுக்கு எப்படியாக இருக்க வேண்டும் பந்தி என்பதைப் பற்றிய நுணுக்கமான விவரிப்புக்கள் அற்புதம். மண்ணின் பழக்க வழக்கங்களைச் சிறப்பாகத் தொடரெங்கும் பதிந்திருக்கிறார் தனிப்பட்ட சமூக நெடி படிந்திடாத படியும்.

கட்டுரையில் நடமாடும் மாந்தரை நாம் நேரில் பார்க்கிற உணர்வைத் தோற்றுவிக்கிறது எழுத்து. சின்னச் சின்ன விஷயங்களையும் நினைவிடுக்கிலிருந்து மீட்டெடுத்துத் தந்த விதமும் ரசிப்புக்குரியது, நெற்றியெல்லாம் நீறுமணக்க கழுத்தி ஸ்படிக, ருத்திராட்ச மாலைகளுடன் விஞ்சை விலாஸ் கைலாசம் பிள்ளை தாத்தா எப்படி பத்மினி ஊதுபத்தியை அதன் பாக்கெட்டின் துளையில் செருகி வைத்திருப்பார் என்பது வரை கூர்மையான அவதானிப்பு.

தொடரைத் தாங்கி நிற்கும் தூணாக வட்டார வழக்கு. தெப்பக்குளத்தெரு ரங்கநாதனின் “நேர்ல பாக்க வருதேன்” எனும் மூன்று வார்த்தைகள் எப்படி ஆசிரியரை சந்தோஷப்படுத்தியதோ அதே சந்தோஷம் கிட்டுகிறது ஊர் மக்களுக்கு, முதல் அத்தியாயத்தின் பெயரைப் பார்த்ததுமே. ‘திருநவேலி’! “ஒன் வயசென்ன என் வயசென்னலே” சண்முக அண்ணன் தன்னிலை மறந்து கோபப்பட்டது என்னவோ நாய் ஜாக்கனிடம் என்றாலும் இந்த வார்த்தைகளை உபயோகிக்காத ‘திருநவேலி’ ஆட்கள் மிகக் குறைவு.

இன்று திருமணத் தகவல் மையங்களில் அல்லாடும், இணையத்தில் மேட்ரிமோனியல் சர்வீஸ்களை உள்ளூற அச்சத்துடன் மேய்ந்து கொண்டிருக்கும் பெற்றோரை ஏங்க வைப்பவராக ‘துப்பு’ சொல்லும் வீரையன் தாத்தா.

கணவன் பேரைச் சொல்லக் கூடாதெனத் தலையைச் சுற்றி மூக்கைத் தொடும் ஆச்சிகள், அக்காக்கள், அத்தைகள், சித்திகள், மதினிகள் வலம் வருகிறார்கள் விதம் விதமாய் ‘முருகன் சாமி பேரு’ சொல்லி.

”நிறையக் கட்டுரைகளின் கடைசி வரி அவ்வளவு வாக்காக அமைந்து, அதற்கு முந்திய அத்தனை வரிகளையும் உயரத்திற்குக் கொண்டுபோய் விடுகிறது” முன்னுரையில் வண்ணதாசன் அவர்கள் சிலாகித்திருப்பது பற்றி மேலும் நான் சொல்ல என்ன இருக்கிறது? உயரத்துக்குக் கொண்டு போகும் அந்த சிலவற்றுள் உரக்கச் சிரிக்க வைப்பவையாக சொக்கப்பனை, ஜெயண்ட் வீல், கரையும் உள்ளம், நட்சத்திரம் பார்த்தல்..

ஹாஸ்யம் என்பது வெகு இயல்பாக எழுத்தோடு ஒன்றி தொகுப்பு நெடுக ஆங்காங்கே புதைக்கப்பட்டிருக்கும் கண்ணி வெடிகள். எப்போது நாம் அதில் காலை வைப்போமென்றே தெரியாது.

குஞ்சுவே தொடரில் அதிகம் கிண்டல் செய்யப்பட்ட பாத்திரம். சிறுவனாக இருந்தபோது ஒருநாள் காணாமல் போன குஞ்சு, போலிஸ் படையுடன் ஊரெங்கும் தேடப்படஷாஃப்டர் பள்ளி மைதானத்தில் எம்.ஜி. ஆரைப் பார்க்கப் போய் முதல் வரிசையில் உட்கார்ந்திருக்கும் போது பிடிபடுகிறார். பின்னாளில் நண்பர்கள் இதைச் சொல்லி நகைக்கையில் “எல, அது வெவரம் தெரியாத வயசுல நடந்த விஷயம். சின்னப் பிள்ளைல இத விட என்னென்ன கிறுக்குத்தனம்லாம் பண்ணிருக்கோம். அதுக்காக இப்பவும் அப்படியேவா இருக்கோம்?” சொல்லி வாய்மூடியவரின் அடுத்த செய்கையும், அவரே சொன்ன அத்தனை கிறுக்குத்தனங்களும் பிட்டுப் பிட்டு வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன தொகுப்பில். குஞ்சு ’ஒருவேளை கற்பனை பாத்திரமாக இருக்குமோ’ என வண்ணதாசன் அவர்களுக்கு எழுந்த சந்தேகம், ஆரம்ப அத்தியாயங்களில் ஏற்பட்டாலும் போகப்போக அந்தப் பாத்திரப் படைப்பின் இயல்பு கற்பனையாக இருக்க வாய்ப்பில்லை என்றே நம்ப வைக்கிறது. கிண்டலானது நட்பின் நெருக்கத்திலும் உரிமையிலும் செய்யப்பட்டிருக்கும் என்றொரு புரிதல் வருகிறது.

இளம் பிரயாத்து வாழ்வின் முழுமையான நேர்மையான பதிவாக அமைந்திருக்கும் ’தாயார் சன்னதி’ மண் மணத்தோடு தாமிரபரணி பிரவாகமாக எங்கும் தொய்வின்றி சுவாரஸ்யத்துடன் அமைந்து நிறைவான வாசிப்பனுபவத்தைத் தருகிறது.

தொகுப்பில் இடம் பெற்ற படங்களை வரைந்த வள்ளி அவர்களும் பாராட்டுக்குரியவர். அட்டைப்படங்களுடன், நெல்லை மாநகராட்சி ஆர்ச், தேரும் ஜனத்திரளும், காந்திமதி அம்மன் கோபுரத்துடன் கோவில் தெப்பக்குள மண்டபம் போன்றவை தத்ரூபம்.

மூங்கில் மூச்சை வாசித்தவர்கள் தவறவிடக் கூடாததாக இத்தொகுப்பு. இதை வாசித்து ‘மூங்கில் மூச்சை’த் தவறவிட்டவர்கள் விரைவில் எதிர்பார்க்கலாம் அத்தொகுப்பை விகடன் வெளியீடாக.
***

தாயார் சன்னதி

விலை ரூ:150. அத்தியாயங்கள்: 45. பக்கங்கள்: 256.

வெளியீடு: சொல்வனம் பதிப்பகம்.

சென்னையில் கிடைக்கும் இடங்கள்: -ந்யூ புக் லேன்ட், தி.நகர் [தொலைபேசி: 28158171, 28156006] மற்றும் டிஸ்கவரி புக் பேலஸ்[அலைபேசி: 9940446650], கே.கே நகர்.

இணையத்தில் வாங்கிட: உடுமலை.காம்
*** *** ***

6 நவம்பர் 2011 திண்ணை இதழில்., நன்றி திண்ணை!
***

டிசம்பர் 2012 குங்குமம் தோழி என் ஜன்னலிலும்.., நன்றி குங்குமம் தோழி!

***

என் கேமரா பார்வையில் சிங்கப்பூர் - பயண அனுபவம் (பாகம்-1)

# 1 புதிய லாண்ட் மார்க் ? விரிந்த சாலைகள், உயர்ந்த கட்டிடடங்கள், எங்கும் சுத்தம், எதிலும் ஒழுங்கு என்று பாராட்டப்படும், உலக நாடுகளில் அதிகமாக சுற்றுலா பயணிகளைப் பெறுகிற ஒன்றாகத் திகழும் சிங்கப்பூர் உங்களில் பலரும் சென்ற வந்த இடமாகவே இருக்கக் கூடும். சென்றிராதவருக்கு சில தகவல்கள் உதவலாம் என்றும், சென்ற வந்த நினைவுகள் மறக்காமல் இருக்கவும் என் பயண அனுபவத்தை.. என் கேமரா பார்வையில், வழக்கம் போலவே சிறுகுறிப்புகளாக, சிலபல பாகங்களாகப் பகிர்ந்து கொள்ள உள்ளேன். விரிவான பயணக்கட்டுரையாக இல்லாமல் அதாவது பயணக் கதைக்குப் ‘படங்கள்’ என்றில்லாது, எடுத்த ஐநூறுக்கும் அதிகமான படங்களில் வடிகட்டித் தரவுள்ள சுமார் நூறு படங்களுக்கான ‘கதை’ எனக் கொள்ளலாம்:)!

# 2 அதிர்ஷ்டத்தின் அடையாளச் சின்னம்
சிங்கப்பூருக்கு அதிர்ஷ்டத்தை அழைத்து வருகிற அடையாளச் சின்னமாகக் கொண்டாடப்படும் மெர்லயன் சுற்றுலா செல்லுபவர்கள் தவறவிடாத இடம். ‘மெர்’ என்றால் கடல். கீழுள்ள மீனுடல் ஒருகாலத்தில் இந்நாடு மீன்பிடி கிராமமாகத் திகழ்ந்ததின் குறியீடாகவும், சிங்கத் தலை சிங்கப்புரா (லயன் சிட்டி) எனும் அதன் புராதனப் பெயரின் குறியீடாகவும் அமைந்துள்ளது.