முழு நிலவு; காலை மழை; நான் தனித்து நிற்கிறேன் - டு ஃபு சீனக் கவிதைகள் (4,5,6) - உதிரிகள் கவிதைச் சிறப்பிதழில்..

டு ஃபு சீனக் கவிதைகள்

முழு நிலவு

கோபுரத்தின் மேல் -- தனித்த, இரு மடங்கிலான நிலவு.

குளிர்ந்த நதியின் மேல் இரவு நிரம்பிய இல்லங்களைக் கடந்து செல்கிறது.

அமைதியற்ற பொன்னிற அலைகளின் குறுக்கே ஒளியைச் சிதறுகிறது.

அறுபத்து ஆறு வயதில் என் அம்மா - கமலா தாஸ் கவிதை (7) - உதிரிகள் இதழில்..

  அறுபத்து ஆறு வயதில் என் அம்மா

சென்ற வெள்ளிக்கிழமை காலையில்,

என் பெற்றோர் இல்லத்திலிருந்து

கொச்சினுக்கு வண்டியில் செல்கிறேன்.

எனதருகே அமர்ந்திருக்கும்,

அம்மாவை நான் பார்க்கிறேன்,

அரைத் தூக்கத்தில், வாய் திறந்து, 

அவளது முகம் சாம்பல் நிறத்தில் உயிரற்றதாக, 

வலியுடன் உணருகிறேன் 

எவ்வளவு வயதானவளாகத் தெரிகிறாளோ

அவ்வளவு வயதாகி விட்டது அவளுக்கு, ஆயின் விரைவில்

அந்த நினைப்பைத் தள்ளி வைக்கிறேன்,

சொற்கள் - கமலா தாஸ் கவிதை (6) - உதிரிகள் இதழில்..

சொற்கள்

முழுதாக என்னைச் சுற்றிலும் சொற்கள், 

மற்றும் சொற்கள் மற்றும் சொற்கள்,

இலைகளைப் போல் என் மீது வளருகின்றன, 

அவை உள்ளிருந்து மெதுவாக வளர்வதை 

நிறுத்திக் கொள்வதாகத் தெரியவில்லை... ஆனால்

எனக்கு நானே சொல்லிக் கொள்கிறேன், 

சொற்கள் தொல்லையானவை,

அவற்றிடத்தில் எச்சரிக்கையாக இருங்கள், 

அவை பல விஷயங்களாக இருக்கலாம், 

ஓர் அறிமுகம் - கமலா தாஸ் கவிதை (5) - உதிரிகள் காலாண்டிதழில்..

ஓர் அறிமுகம்

எனக்கு அரசியல் தெரியாது ஆனால்

அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களின் பெயர்கள் தெரியும், 

நேருவில் தொடங்கி அவற்றை ஒப்பிக்க முடியும் 

வாரத்தின் நாட்களை, அல்லது மாதங்களை ஒப்பிப்பது போல

நான் ஒரு இந்தியர், மிகப் பழுப்பு நிறத்தில், மலபாரில் பிறந்தவள்,

நான் பேசுவது மூன்று மொழிகளில், எழுதுவது இரண்டில்,

கனாக் காண்பது ஒன்றில்.

அவர்கள் சொன்னார்கள், ஆங்கிலத்தில் எழுதாதே, 

ஆங்கிலம் உனது தாய்மொழி இல்லை என்று.

ஏன் என்னைத் தனியாக விட மாட்டேன் என்கிறீர்கள்,

இருளுக்கு ஒரு சவால் - சார்லஸ் புக்கோவ்ஸ்கி கவிதை (24) - 'உதிரிகள்' இளவேனிற்கால இதழில்..

இருளுக்கு ஒரு சவால்

கண்ணில் துப்பாக்கிச் சூடு

மூளையில் துப்பாக்கிச் சூடு

பின்புறத்தில் துப்பாக்கிச் சூடு

துள்ளும் மலர் போல் தூப்பாக்கிச் சூடு

விந்தை எப்படி மரணமானது வெகு சுலபமாக ஜெயிக்கிறது

விந்தை வாழ்வின் முட்டாள்தனமான முறைகளுக்கு

எவ்வளவு நம்பிக்கை கொடுக்கப்படுகிறது

உதிரிகள் காலண்டிதழ்: வீடுபேறு - சார்லஸ் புக்கோவ்ஸ்கி கவிதை (23)

வீடுபேறு

வேறு வாய்ப்பு இல்லை,

முற்றிலுமாகக் குறிக்கோளிலிருந்து 

விடுபட்ட நிலையில்,

அவனொரு இளைஞன்

எங்கோ செல்வதற்கு

வட கரோலினா வழியாக

பேருந்தில் பயணிக்கிறான்

பனி பொழியத் தொடங்குகிறது